شیفتگان پرواز را میل خزیدن نیست.

هر كجا بركه اي نشسته به خاك
بي شك آنجاست مرز لارستان
گر بهارش بگسترد دامن
مي شود قالي بهارستان

لارستان بزرگ را بايد ديد ، با مردمش نشست و با گفتار شيرينش همنوا شد.

موجیم و وصل ما از خود بریدن است
ساحل بهانه ای است، رفتن رسیدن است

تا شعله در سریم ،پروانه اخگریم
شمعیم و اشک ما ،در خود چکیدن است

ما مرغ بی پریم ،از فوج دیگریم
پرواز بال ما ،در خون تپیدن است

پر می کشیم و بال ،بر پرده خیال
اعجاز ذوق ما،در پر کشیدن است

ما هیچ نیستیم،جز سایه ای ز خویش
آیین آیینه ،خود را ندیدن است

گفتی مرا بخوان،خواندیم و خامشی
پاسخ همین ترا،تنها،شنیدن است

بی درد و بی غم است ،چیدن رسیده را
خامیم و درد ما ،از کال چیدن است

                                                  "استاد قیصر امین پور"